Kościół Allinge
Kościół Allinge został wzniesiony około 1500 r. i rozbudowany w 1896 r. W 1962 r. zainstalowano nowe organy Frobeniusa. W kościele i wokół niego znajduje się kilka nagrobnych kamieni upamiętniających generałów, którzy służyli w Hammershus. Kościół został odnowiony w 1992 roku. Charakteryzuje się swoją żółtą barwą.

Okrągły kościół Østerlars
Kościół w Østerlars – kościół obronny we wsi Østerlars leżącej 5 km na południe od Gudhjem na wyspie Bornholm. Jest to największa i najstarsza z rotund na wyspie. Jest popularną atrakcją turystyczną odwiedzaną rocznie przez 12 000 zwiedzających. Został wzniesiony około 1160 r. jako świątynia pod wezwaniem św. Wawrzyńca

Budowla składa się z apsydy, owalnego prezbiterium oraz okrągłej nawy. Ma 3 kondygnacje. Niegdyś budowla była ufortyfikowana, najwyższa kondygnacja pełniła funkcję galerii strzeleckiej.

Kościół powstał ok. 1160 r. W świątyni znaleziono monetę datowaną na 1157 r. Na tej podstawie czas wzniesienia kościoła określono na ok. 1160. Ściany zostały wykonane z kamieni polnych, a fundamenty z bornholmskiego piaskowca. Apsyda świątyni ma analogię w katedrze w Lund. Zewnętrzna średnica nawy wynosi 16 m. W jej centrum znajduje się pusta w środku kolumna o średnicy 6 m. Pierwotnie wnętrze oświetlały niewielkie romańskie okna, powiększone w okresie nowożytnym. W XVII w. dodano przypory, a w XVII w. stożkowaty dach. Przedsionek powstał w 1870 r. Znajduje się w nim kamień runiczny z ok. 1100 r. Drugi kamień jest na terenie przykościelnym (ok. 1070).

Centralna kolumna jest pokryta freskami wykonanymi ok. 1350. W okresie reformacji zostały one zamalowane i odkryto je w 1889. Przedstawiają one Zwiastowanie, Nawiedzenie, Narodzenie Chrystusa, śpiącego Józefa w żydowskiej czapce, apokryficzny cud żniw dokonany przez Marię podczas ucieczki do Egiptu oraz Sąd Ostateczny. Ambona kościoła pochodzi z 1595, a ołtarz jest datowany na ok. 1600.
Okrągły Kościół Østerlars jest zazwyczaj otwarty dla gości, gdy nie odbywa się msza, a za symboliczną opłatą można odwiedzić zarówno kościół, jak i wspiąć się na krokwię. W miesiącach zimowych wstęp jest bezpłatny pomiędzy porannym i wieczornym biciem dzwonów. Istnieją publiczne toalety i mnóstwo miejsc parkingowych.


Okrągły kościół Nylarsa
Okrągły Kościół Nylarsa świadczy o jego przeszłości w celach obronnych w większym stopniu niż jego współbracia i jest uważany za najlepiej zachowany. Nylars Round Church został wzniesiony w 1160 roku, a freski wokół centralnej kolumny opowiadają o stworzeniu Adama i Ewy, upadku i ich wygnaniu z Ogrodu Edenu.

Nylars Round Church poświęcony jest Sct. Mikołaja z Myry - anioła stróża marynarzy, w kościele znajdują się dwa z 40 kamieni runicznych na Bornholmie.

Wstęp do kościoła Nylars Round jest bezpłatny. Kościół jest zamknięty w czasie mszy. Istnieją publiczne toalety (nie dla osób niepełnosprawnych) i mnóstwo miejsc parkingowych.

Kościół św. Olafa w Olsker
Kościół św. Olafa w Olsker – jest to kościół obronny we wsi Olsker na Bornholmie. Jedna z czterech rotund na wyspie. Świątynia jest po raz pierwszy wzmiankowana na 3 lutego 1379, ale powstała już w XII w. Składa się z apsydy, prostokątnego prezbiterium i okrągłej trójkondygnacyjnej nawy wspartej na centralnej kolumnie. W prezbiterium znajduje się kamienny ołtarz wykonany z bornholmskiego granitu, na którym jest umieszczona płaskorzeźba przedstawiająca trzy Marie u grobu Chrystusa. Jest to ceramiczna rzeźba Gunnara Hansena z 1950. W pobliżu ołtarza znajduje się kamienna chrzcielnica. Na sklepieniu jest zawieszony sześcioramienny świecznik z ok. 1600, pochodzący zapewne z kaplicy św. Małgorzaty na zamku Hammershus. Centralna kolumna wspierająca prezbiterium była pokryta freskami. Pozostały z nich tylko ornamentalne obramienia. Z prezbiterium po wąskich schodach można wejść na drugą i trzecią kondygnację. Ostatnia z nich pełniła funkcję obronną. Na terenie przykościelnym znajduje się wolnostojąca dzwonnica.

Okrągły kościół w Olsker każdego roku odwiedza około 25 000 gości. Kościół jest otwarty dla gości, gdy nie odbywa się msza. Więcej informacji można uzyskać od personelu na werandzie kościoła. Istnieją publiczne toalety i niewielki parking.

Okrągły Kościół Olsker to najwyższy z okrągłych kościołów na Bornholmie i najbardziej elegancki z zewnątrz.


Okrągły kościól w Nyker
Okrągły kościół Nyker jest najmniejszym z czterech okrągłych kościołów na Bornholmie.

Ny Kirke (Nowy Kościół) – rotunda we wsi Nyker na wyspie Bornholm. Budowla powstała w XII lub XIII w. i jest najmłodszą z bornholmskich rotund. Składa się z apsydy, prezbiterium, nawy i kruchty. Ta ostatnia jest młodsza od pozostałych części, ale także pochodzi z epoki średniowiecza.

W prezbiterium znajduje się kamienny ołtarz wykonany z wapienia z wyspy Olandii oraz kamienna chrzcielnica wykonana na Gotlandii. Okrągła nawa wspiera się na centralnej kolumnie pokrytej w górnej części freskami przedstawiającymi od lewej: Pocałunek Judasza, Pojmanie, Chrystus prowadzony do Piłata, Chrystus przed Piłatem, Cierniem koronowanie (identyfikacja niepewna), Biczowanie, Niesienie krzyża, Ukrzyżowanie, Złożenie do grobu, Zmartwychwstanie, Noli me tangere i Wniebowstąpienie. Kolejny, ostatni fresk jest nieczytelny. W prezbiterium znajduje się również ambona. Korpus pochodzi z XX w. i jest zdobiony płaskorzeźbami z XVII w. wykonanymi przez rzeźbiarza z Flensburga, Hinricha Ringeringsa. Przedstawiają one zwiastowanie, Narodzenie Chrystusa, Pokłon Trzech Króli oraz Obrzezanie. Nad amboną jest umieszczona klepsydra. W kruchcie zachował się kamień runiczny i tablica dżumy wymieniająca jej ofiary z lat 1618 i 1654. Na terenie przykościelnym znajduje się wolno stojąca dzwonnica.

Kościół Svaneke
Kościół Svaneke znajduje się w miejscowości Svaneke na duńskiej wyspie Bornholm . Stoi nad portem na wysokości 18 metrów na miejscu niewielkiej kaplicy, która zdaje się istnieć od dłuższego czasu, zanim miasto uzyskało prawa miejskie w XVI wieku. Kościół został rozbudowany na przestrzeni lat, wieża i iglica zostały ukończone w 1789 roku. W 1569 r. kościół został nazwany kaplicą Svaneke. Wraz z reformacją przeniósł się z arcybiskupstwa Lund do korony duńskiej.

Kościół został odnowiony i rozbudowany w 1881 roku, pozostawiając jedynie późnogotycką ścianę południową nawy, szczyt zachodni i niższe piętro nowszej wieży. Starsza kamieniarka została zbudowana z granitu. Istnieją ślady starego ganku, który został rozebrany w 1837 roku. Wieża, również zbudowana z granitu, została prawdopodobnie zbudowana w XVI wieku. Dzwonnica z dębu szachulcowego wykończona czerwoną cegłą. Dzisiejsza ośmioboczna iglica, pochodząca z 1789 r. stoi do dziś, choć musiała zostać naprawiona w 1905 r. po uderzeniu pioruna.

W 1881 r. pod kierunkiem Mathiasa Bidstrupa kościół został rozbudowany i odnowiony. Ściany nawy północnej i wschodniej zostały wyburzone, a kościół rozciągnięty na wschód, zakończony absydą. Te zmiany zostały ukończone w cegle. Zostały zainstalowane duże łukowe okna i nowy sufit. Tak jak dzisiaj, wykończenie było wykończone czerwonymi ścianami. Wiatrowskaz na wieży przedstawia łabędzia, przedstawiającego herb miasta.

Barokowa ambona pochodzi z 1683 roku. Obecne organy zostały zainstalowane w 1955 roku. Kościół ma teraz 300 miejsc. Drewniany ołtarz pochodzi z renowacji z 1881 roku, a rzeźbiony ołtarz zawiera obraz z 1882 roku z autografem A. Dorpha. Stary żyrandol pochodzi z 1673 r., a dzwon kościelny z 1701 r., który przedstawia wizerunek łabędzia, został obsadzony przez Daniela Hinricha Grædenera i Arendta Torkuhla.


Kościół Aa kirke
Aa Kirke jest jednym z najstarszych i największych kościołów na Bornholmie. Kościół Aa ( duński : Aa kirke ), położony w Aakirkeby na duńskiej wyspie Bornholm , to romański kościół z XII wieku. Jest to kościół parafialny w Aaker Parish.

Kościół Aa, który dosłownie oznacza "kościół strumieniowy", zawdzięcza swoją nazwę dwóm potokom, które biegną obok niego. Poświęcony Janowi Chrzcicielowi , był najpierw znany jako Sankt Hans Kirke (Kościół św. Jana). Pozłacana postać św. Jana stała w kościele do 1706 roku, ale została pochowana na kaplicy przez kapłana, ponieważ przyciągał on nieuzasadnioną uwagę katolickich więźniów podczas Wielkiej Wojny Północnej .

Kościół powstał w drugiej połowie XII wieku w kilku etapach. Najstarsze pozostałe sekcje to chór i apsyda oraz dolne części nawy, wszystkie charakteryzują się zielonkawym piaskowcem i rdzawobrązowym łupkiem z pobliskiego strumienia Grødby. Zachodni kraniec nawy i wieża wykonane są z wapienia. Drzwi dla mężczyzn na południu i drzwi dla kobiet na północy zostały zachowane, chociaż ten ostatni został przekształcony w okno.

Wieża była początkowo węższa po zachodniej stronie, ale już w czasach romańskich została poszerzona do obecnych wymiarów 13 na 11 metrów. Na czterech piętrach osiąga wysokość 22 metrów. Bliźniacze dachy z XIV wieku prawdopodobnie zastąpiły czworoboczną piramidę. Teraz dzwony tu są, choć pierwotnie były przechowywane w stylu Bornholmu w osobnej dzwonnicy na południe od kościoła. Sklepione sale w wieży były kiedyś używane do przechowywania żywności. Ganek piaskowca Nexø, najstarszy na Bornholmie, jest nieco nowszy od wieży, ale wciąż pochodzi z okresu romańskiego około 1200-1235.

Nawa jest duża i lekka z płaskim drewnianym sufitem. Sklepiony sufit z okresu gotyku datowany na 1350 r. jest wspierany przez cztery prostokątne słupki narożne. Wcześniej podzielono go na dwie arkadowe ściany i miał galerię dla szlachty z obecnie zniszczonego zamku Lilleborg . Podczas poważnych prac konserwatorskich w 1874 r. zburzono arkadowe mury, nadając kościołowi obecny kształt. Dalsza odbudowa została przeprowadzona w 1968 roku.

Ołtarz i ambona pochodzą z 1603 roku, prawdopodobnie są dziełem rzeźbiarza Johana Ottho z Lund, z 11 scenami z życia Jezusa, piaskowcowa czcionka z 1200 r. jest przypisana rzeźbiarzowi Gotlandii Sigraf .

Kościół Ruth
Ruth's Church ( duński : Ruts Kirke ) to kościół parafialny położony w wiosce Rutsker niedaleko Hasle na duńskiej wyspie Bornholm . Kościół został zbudowany na początku XIII wieku w stylu romańskim . Położony na szczycie wzgórza 130 m nad poziomem morza jest najwyższym kościołem na wyspie.

Najstarsze wzmianki o kościele pochodzą z 1490 r., W którym wspomina się Sancti Michelssogen ( parafia św. Michała). Początkowo kościół był konsekrowany jako kościół św. Michała, prawdopodobnie z powodu jego wysokiej lokalizacji. W 1621 roku nazwa ta stała się Ruth's Church ( Ecclesia Rutziana ) po Ruth the Moabite w Starym Testamencie . Kościół powstał prawdopodobnie w XIII wieku z nawą i prezbiterium. Wieża na zachodnim końcu i ganek od strony południowej zostały dodane później. Prezbiterium i drobno zaokrąglony apsisą częścią oryginalnej struktury. Pod koniec XIX wieku dodano skrzydło północne. Stara wieża i ganek zostały usunięte nieco później, nawę przedłużono o około 3 metry i zbudowano nową wieżę.

Zbudowana w drugiej połowie XVI wieku dzwonnica na dziedzińcu jest uważana za najstarszą na wyspie. Nie był on jednak wykorzystywany od 1886 roku, kiedy dzwony zostały przeniesione do nowej wieży na zachodnim krańcu kościoła.

W 1908 roku odkryto freski w późnogotyckich sklepieniach apsis. Przedstawiając znaki ewangelistów , zostały one przywrócone w 1930 roku. Obok fresku Mateusza można zobaczyć datę 1559. Ciekawa jest również romańska, granitowa czcionka o kształcie niemal cylindrycznym.


Kościół Hasle Church
Hasle Church ( Hasle Kirke ) to kościół parafialny w Hasle , port na zachodnim wybrzeżu duńskiej wyspy Bornholm . Znajduje się na wzgórzu na wschód od miasta z widokiem na port.

Budynek pierwotnie składał się z późnogotyckiej nawy głównej z trójbocznym prezbiterium na wschodnim krańcu. Zbudowany z kamienia polnego , pochodzi z XV wieku i został po raz pierwszy udokumentowany jako Hasle Chapel ( Hasle Capell ) w 1569 roku. Iglica na zachodnim końcu została przebudowana w 1758 roku, a południowa weranda została dodana w 1882 roku. W 1887 roku główne wejście został przeniesione do zachodniego końca budynku. Ściany nawy mają około 3 metrów wysokości, a okna z drewnianymi ramami pochodzą z ok. 1833 r. Wewnątrz kościoła znajduje się duża nisza po południowej stronie prezbiterium.

Sklepiony sufit został dodany w 1847 roku. Rzeźbiony tryptyk nad ołtarzem z początku XVI wieku przedstawia ukrzyżowanie na środkowym panelu, podczas gdy dwudzielny panel na północy pokazuje, że Jezus był ubiczowany, a jego pojawienie się przed Poncjuszem Piłatem i na prawo pokazuje koronę cierniową i Jezusa niosącego krzyż. Do 1847 roku ołtarz miał pięć paneli i prawdopodobnie pochodzi z Lubeki . Ambona z końca XVI wieku jest prawdopodobnie pochodzenia flamandzkiego. Galeria organów na zachodnim krańcu budynku pochodzi z XVIII wieku. XIII-wieczna chrzcielnica z wapienia gotlandzkiego ma szeroką płaską miseczkę ze stożkowym dnem, a jej spadziste boki zdobią spiczaste łuki.

Kościół Østermarie
Kościół Østermarie , w miejscowości Østermarie koło Svaneke na duńskiej wyspie Bornholm , został zbudowany na początku XIII wieku. Podczas wyburzania w 1890 roku odkryto, że ma on duże znaczenie architektoniczne i prace zostały wstrzymane. Nowy kościół z 1891 roku również jest w stylu romańskim .

W 1885 r. Wieża starego romańskiego kościoła była zagrożona upadkiem i musiała zostać zburzona. Wkrótce postanowiono, że cały kościół zostanie zburzony, ale gdy okazało się, że budynek ma duże znaczenie architektoniczne, prace zostały wstrzymane w 1890 roku. W tym czasie południowa ściana i apsyda pozostały nienaruszone. Odkryto, że nawa zawierała dwie kolebkowe sklepienia jako sufit i dwa filary w centrum kościoła. Filary wsparły trzy łuki wzdłuż kościoła. Jeszcze ciekawsza była budowa prezbiterium, gdzie znajduje się mała komora tuż nad sklepieniem, która zmniejsza nacisk na dach o około 20 ton. Sam dach pokryto piaskowcem Nexø. Pokrycia dachowe z kamienia są dość nietypowe w Skandynawii, ale znajdują się tylko w kilku kościołach w Scanii , choć technika ta była dość powszechna w Irlandii . Konstrukcja łuku prezbiterium jest również niezwykła, ponieważ centralnym elementem jest drewniany blok, a nie kamień. Stary kościół jest obecnie zabytkowym budynkiem i został utrzymany przez Muzeum Narodowe w Danii .

Nowy kościół został zbudowany w 1891 roku na miejscu, gdzie kiedyś stała wieża kościoła. Architektem był Andreas Clemmensen, który był zaangażowany w projekt Pałacu Christiansborg . Zbudowany w stylu romańskim, składa się z wieży, nawy głównej, prezbiterium i absydy oraz dwóch przekrojów. Zewnętrzna ściana jest granitowa z pobliskiego kamieniołomu Paradis.

Tylna ściana ołtarza jest zwieńczona siedmioma świecami w siedmioramiennym świeczniku. Kamień wapienny (około 1250 r.) w stylu późnoromańskim pochodzi z Gotlandii . Ambona ma cztery rzeźbione panele z dębu z 1593 roku. W północnym ramieniu krzyżowym znajduje się epitafium Jensa Kofoeda, popularnie uznanego za wyzwolenie Bornholmu od Szwedów w 1658 roku. Krzyż pod łukiem prezbiterium, dodany podczas rekonstrukcji kościoła autorstwa architekta Rolfa Graae w 1964 roku, jest dziełem Paula Høma , lokalnego artysty.


Kościół św. Bodila
Kościół św. Bodila ( duński : Sankt Bodil Kirke ) to kościół parafialny z XIII wieku położony 4 km na zachód od Nexø na duńskiej wyspie Bornholm.

Zbudowany około 1200 roku, kościół był poświęcony angielskiej świętej Botulfie, ale w 1530 roku przez pomyłkę został nazwany przez kobietę "Bodil", chociaż nigdy nie było świętego Bodila. W rezultacie parafia nazywa się Bodilsker ( dialekt Bodila w Bornholmie). Kościół należał najpierw do arcybiskupstwa w Lund , a następnie podlegał duńskiej koronie w czasach reformacji . W XIX wieku stał się w pełni niezależny. W 1903 r., Gdy zbory rosły, kościół był zagrożony wyburzeniem i odbudową na wzór kościoła Østermarie. Dzięki presji ze strony Muzeum Narodowego na jej zachowanie w interesie narodowego dziedzictwa akcja została opóźniona. Problem pojemności został rozwiązany w 1911 roku przez dodanie dużego transeptu . Wieża kościoła została odnowiona. 1913 r. Przez architekta Mathiasa Bidstrupa .

Kościół składa się z apsydy, prezbiterium i nawy z okresu romańskiego , nieco nowszej zachodniej wieży i późnogotyckiego werandy na południowe drzwi. Fundamenty wykopane obok wieży wskazują, że pierwotnie planowano go jako większy dodatek. Istnieją dwa zaokrąglone łuki umożliwiające przejście z nawy głównej do podstawy wieży. Duży transept północny został dodany w 1911 roku. Chociaż użyto miejscowego piaskowca i kamienia polnego, dominującym materiałem budowlanym jest wapień, który w szczególności był stosowany do ościeżnic drzwi i okien. Sufit apsydy składa się z półkolistego sklepienia. W pierwotnym budynku były tylko trzy okna, jedna w absydzie, którą odrestaurowano w 1874 r. I po jednym po każdej stronie nawy. Od tego czasu dodano nowe okna. Obie romańskie portale zostały prawie w całości zachowane. Kamieniarstwo na południowych drzwiach jest szczególnie dobrze wykonane.

Dzwonnica, udokumentowana po raz pierwszy w 1624 r., Zwieńczona jest pruskim przekrojem i pierwotnie służyła jako portal wejściowy. Główna konstrukcja pochodzi z około 1600 roku. Drobne naprawy przeprowadzono w XVIII wieku.

W pobliżu wejścia, dawna romańska fontanna , wykonana z wapienia gotlandzkiego , jest podobna do tych w Ny Kirke i Vestermarie Church, ale ma lepsze proporcje. Nowa granitowa czcionka znajduje się na lewo od łuku prezbiterium. Nad starą czcionką znajduje się dawny renesansowy ołtarz, obraz Chrystusa na drodze do Emmaus autorstwa Jørgena Roeda . Dwa kandeliry na głównym ołtarzu pochodzą z połowy XVI wieku. Rzeźbiona dębowa ambona z ok. 1600 ma cztery panele przedstawiające ewangelistów i ich symbole.

Na jednej ze ścian dzwonnicy widać okrągły kamień zwany Diabelską Kapeluszą ( kapelusz Fandensa ). Miejscowa legenda mówi o tym, jak ksiądz podążył za diabłem, gdy pewnego wieczora wrócił do domu. Dotarł do cmentarza, zanim mógł go złapać, ale diabeł był tak wściekły, że rzucił kapelusz na kapłana. Nie uderzyło go, ale zamiast tego zostało umieszczone w ścianie dzwonnicy, gdzie nadal można ją zobaczyć.

Kościół w Christiansø
Kościół Christiansø to kościół na duńskiej wyspie Christiansø, około 18 km (11 mil) na północny wschód od Bornholmu . Początkowo był to kościół dla garnizonu stacjonującego w fortyfikacjach wyspy.

Kościół został pierwszy konsekrowany w 1685 roku, kiedy fortyfikacje wyspy zostały zakończone. Obsługując garnizon, znajdował się w niewielkim pomieszczeniu na parterze w wieży fortyfikacyjnej, gdzie był używany do 1821 roku. Następnie został przesunięty o około dwieście metrów na wschód do obecnego położenia na nieregularnej czworokątnej działce otoczonej przez ściany z kamienia polnego . Mały prostokątny budynek z granitu został przebudowany i powiększony w 1852 roku, z gankiem dodanym po zachodniej stronie. Kompleksowe prace konserwatorskie zostały podjęte w 1928 roku pod kierunkiem architekta Christiana Olrika. Główne wejście zostało poszerzone, aw środku dodano galerię. Cztery proste okna po obu stronach nawy nieznacznie się zmniejszyły i uzyskały zaokrąglone wykończenie. Sufit składa się z otynkowanego, drewnianego sklepienia kolebkowego.

W południowo-zachodnim rogu cmentarza znajduje się wolnostojąca dzwonnica z dwoma dzwonami. Typowy dla stylu Bornholmu, składa się z podstawy z kamienia polnego i dzwonnicy z muru pruskiego.


Kościół św. Klemensa
Kościół św. Klemensa ( duński : Klemens Kirke ) jest kościołem parafialnym położonym w wiosce Klemensker na duńskiej wyspie Bornholm . Ukończony w 1882 roku w stylu historyzującym , zastępuje wcześniejszy romański kościół z XIV wieku lub wcześniej. Dziś kościół zasługuje na uwagę dzięki pracom, których autorem jest bornholmski artysta Paul Høm . W okolicy znaleziono kilka kamieni runicznych, z których dwa znajdują się teraz na cmentarzu.

Dzisiejszy kościół stoi na szczycie wzgórza, na wysokości 114 metrów nad poziomem morza, i był miejscem wcześniejszego, obecnie zburzonego, średniowiecznego kościoła zbudowanego w stylu romańskim . Stary kościół był prawie tak długi jak nowy budynek, ale tylko o połowę szerszy. Wydaje się, że był to jedyny kościół na wyspie z sklepieniem dachu w kształcie gwiazdy, który prawdopodobnie zastąpił oryginalny drewniany sufit około 1450 roku. Wiele przedmiotów inwentaryzacji ze starego kościoła można teraz zobaczyć w Muzeum Bornholmskim.

Kościół nosi imię św. Klemensa z Rzymu , łacina: Clemens Romanus , co udokumentowano we wczesnych odsyłaczach z 1335 roku. Podczas gdy nazwa św. Mikołaja (duński: Sankt Nicolai) była często wybierana dla kościołów związanych z marynarzami, wybór św. Klemens (również związany z morzem) wskazuje, że kościół był prawdopodobnie jednym z pierwszych na Bornholmie.

Podobnie jak wiele miejsc na Bornholmie, nazwa wsi, Klemensker, pochodzi od nazwy jej kościoła, przyrostka -ker oznaczającego kościół w lokalnym dialekcie.

Dzisiejszy kościół zbudowany jest z grubo ciosanych bloków granitowych, a okna i drzwi są oprawione w gładko ciosane elementy. Budynek ma 32 m długości i 12 m szerokości. Został ukończony w grudniu 1882 roku według projektu historyka architekta Ludviga Knudsenaw oparciu o plany, które stosował w kościele św. Szczepana w Kopenhadze, który został ukończony w 1874 r. Rzeczywiście, wszyscy robotnicy pochodzili z Kopenhagi, mimo że kościół powinien być zaprojektowany w stylu romańskim z cechami ze starszych kościołów na wyspa. Z miejscami dla zborów liczącymi około 1000 osób, początkowo mówiono, że był to jeden z największych wiejskich kościołów w Danii. Składa się z apsisu, prezbiterium i długiej nawy, zakończonej wieżą na zachodnim krańcu. Wokół nawy znajdują się duże drewniane galerie wsparte na drewnianych filarach. Dach i czworoboczny wieżowiec są z łupków.

Wnętrze kościoła odzwierciedla renowację przeprowadzoną w 1960 r. pod kierownictwem Rolfa Graae we współpracy z Paulem Hømem z pobliskiego Gudhjem, który przyczynił się do powstania kolorowego dzieła kościoła. Ambona ozdobiona malowidłami z czterech ewangelistów natomiast mozaika nad łukiem prezbiterium przedstawia jeden z najstarszych symboli chrześcijaństwa, paschalnego Baranka z flagą zwycięstwa i kielich krwi. W 1974 r. współpraca między Graae i Høm była kontynuowana, gdy projektowali fasadę dla nowych organów budowanych przez Bruno Christiansen i Sons z Jutlandii. Wreszcie, w 1981 r. Høm ukończył wielkie obrazy za ołtarzem: ciemne błękity pochówku Jezusa zwieńczone złotymi odcieniami zmartwychwstałego Chrystusa.

Kościół Gudhjem
Kościół Gudhjem to kościół parafialny w Gudhjem na północnym wybrzeżu duńskiej wyspy Bornholm . Ukończony w 1893 roku, zastępuje teraz zniszczoną kaplicę św. Anny

W średniowieczu kaplica św. Anny Gudhjem służyła społecznościom rybackim na północnym wybrzeżu Bornholmu i prawdopodobnie była używana również przez hanzeatyckich gości z północnych Niemiec. Opierając się w szczególności na fresku odkrytym na południowej ścianie, szacuje się, że kaplica została zbudowana około 1300 roku. Zmiany były najpierw przeprowadzane w średniowieczu i ponownie w 1790 roku. Wraz z reformacją kościół przeszedł z arcybiskupstwa Lunddo korony duńskiej, gdzie jeszcze należał w 1809 roku, ale później stał się w pełni niezależny, tak jak obecny kościół. W 1895 roku stary kościół został rozebrany. Nowy kościół, konsekrowany 3 września 1893 r., Znajdował się na zachód od starego cmentarza, ponieważ postanowiono pozostawić fundamenty kościoła św. Anny w miejscu, chroniąc jego miejsce jako jedną z ostatnich nadmorskich kaplic na wyspie.

Zaprojektowany przez Mathiasa Bidstrupa , nowy kościół składa się z nawy, wielobocznej absydy na wschodnim krańcu i wieży z iglicą na zachodzie. Jest zbudowany z bloków granitowych i ma dach łupkowy. Niektóre artefakty ze starego kościoła można zobaczyć w nowym. Ołtarz w postaci tryptyku pochodzi C. 1475 i pochodzi z warsztatu w Lubece. W centralnym punkcie widać Najświętszą Maryję Pannę na łożu śmierci wraz z dwunastoma apostołami. Panel po lewej przedstawia św. Annę z Dzieciątkiem Jezus, a także św. Jana i innych świętych. Prawy panel przedstawia św. Dorotheę ze św. Olafemna jedną stronę. Ambona z 1575 roku została zasadniczo przerobiona w 1789 roku. Jej cztery panele, oddzielone kolumnami, przedstawiają czterech apostołów.

Kościół św. Ibsker
Kościół św. Iza ( Sankt Ibs kirke lub Ibsker), 3 km na południowy zachód od Svaneke na duńskiej wyspie Bornholm , to piękny romański budynek z XII wieku . Ołtarz został namalowany przez Christoffera Wilhelma Eckersberga w 1846 r. Ambona z okresu renesansu (ok. 1600 r.) Została odznaczona przez Paula Høma w 1964 r. ceramiką czterech ewangelistów.

Kościół był pierwotnie znany jako Beati Jacobi (1335), w 1429 stał się Sancti Jacobs Kirke (Kościół św. Jakuba), a później ewoluował do Ibs Kirke ( Ib jest znaną skandynawską formą Jakuba ), który z kolei stał się Ibsker ( ker rozumieniu kościoła) . Dziś parafia jest oficjalnie znana jako Ibsker.

Kościół składa się z romańskiej wieży, nawy, chóru i apsis, wszystkie z końca 12 wieku. Ganek został dodany około 200 lat później, podczas gdy przedłużenie na północy zostało zbudowane w 1867 roku. Wieża jest interesująca ze względu na jej sklepienie, które można zobaczyć na zachodnim końcu nawy, otwierając się z dwóch łuków. Wnętrze jest doskonałym przykładem stylu romańskiego z bielonymi ścianami i łukami z wapienia i marmuru Bornholm. Przekrój dodany w 1867 r. Zmienił charakter budynku, ponieważ oryginalna ściana nawy została zburzona, ale romański wygląd kościoła został częściowo odnowiony w 1964 r., Kiedy nowe organy zostały zainstalowane wzdłuż osi starego muru. Podczas prac konserwatorskich znaleziono ślady fresków lub kalkmalerierów , ale były zbyt słabe, by wymagały dalszej uwagi.

Ołtarz składa się z obrazu z 1846 roku Chrystusa w ogrodzie Getsemani autorstwa znanego duńskiego malarza CW Eckersberga. Istnieją dowody wcześniejszych ołtarzy w okresie rzymskokatolickim historii Kościoła, w tym figura Matki Boskiej, która teraz wisi nad czcionką, oraz krucyfiks na południowej ścianie nawy, zarówno od około 1500 roku. Wielkie świeczniki ołtarza są od 1891 r. jako siedmioramienna cadelabrapochodzi z 1933 roku. Najstarszym zabytkiem w kościele jest czcionka wykonana z wapienia gotlandzkiego. Stojąc na zachodnim krańcu kościoła, jest on w rzeczywistości wyższy, niż się wydaje, ponieważ jego cokół jest ukryty pod podłogą, która wraz z innymi warstwami podłogi została dodana później. W wieży są dwa dzwony, mniejszy z 1773 i większy od 1822.

Kościół św. Kanuta
Kościół św. Kanuta ( duński : Sankt Knuds Kirke ) to romański kościół położony 3 km na północny wschód od Rønne na duńskiej wyspie Bornholm .

Kościół nosi imię Króla Kanuta IV (1042-1086), kanonizowanego w 1101 roku. Kościół został prawdopodobnie zbudowany w latach 1150-1122. Zachodnia wieża i południowa weranda zostały przedłużone w 1878 roku. Ściany nawy głównej zostały podwyższone, prawdopodobnie pierwsze w 1631 r., a następnie w 1906 r. w związku z odnowieniem dachu. St Canute's to najmniejszy z romańskich kościołów na Bornholmie.

Zbudowany w stylu romańskim, kościół składa się z nawy , prezbiterium , apsydy i wieży. Początkowo istniały dwa wejścia, jeden dla kobiet po stronie północnej (teraz zamurowany) i jeden na południu, który nadal istnieje. Używano różnych materiałów budowlanych, głównie polnych , a drzwi i okna graniczyły z wapieniem. Oryginalnie apsyda miała prawdopodobnie tylko jedno okno, którego szczątki można zobaczyć na zewnętrznej ścianie. Tym razem małe okna w prezbiterium zostały zastąpione dużymi nowoczesnymi oknami. Imponujące gzymsy były prawdopodobnie używane do podtrzymywania kamiennego dachu dla prezbiterium. Pierwotna wysokość nawy najwyraźniej wynosiła 4,60 metra, ale teraz została podwyższona do 5,80 metra.

Romańska granitowa czcionka została wyrzeźbiona z dwóch kamieni. Renesansowy ołtarz z 1596 r. Zawiera zdjęcia ofiary Izaaka i ukrzyżowania Chrystusa . Oryginalna dekoracja z 1762 r. Została odnowiona w 1978 r. Ambona, także z 1762 r., Jest ozdobiona czterema apostołami otoczonymi przez pięć kariatydów, przedstawiających ludzkie postacie, składające się z owoców i winogron. Organy Frobenius zostały zainstalowane w 1955 r.


Kościół w Nexø
Kościół Nexø to kościół parafialny w Nexø, port na wschodnim wybrzeżu duńskiej wyspy Bornholm .

W przypadku braku zapisów trudno precyzyjnie datować budynek, choć wydaje się, że powstał on pod koniec średniowiecza, początkowo jako kaplica dla marynarzy. Rzeczywiście, był poświęcony św. Mikołajowi , patronowi marynarzy. Kościół składa się z prostokątnej późnogotyckiej nawy i renesansowej wieży. Ganek od strony północnej pochodzi z 1745 r. W 1760 r. Nawę poszerzono o skrzydło północne. Ganek południowy został przebudowany w 1777 r., Aw 1800 r. Dodano zakrystię na wschodnim końcu nawy. Ściany nawy zostały podwyższone o około 2 metry w 1731 r.

Nawa zbudowana jest z kamienia polnego , a ściany osiągają wysokość 5,10 metrów. Oryginalne okna już nie istnieją. Nowsze, proste okna nad gankami są prawdopodobnie zaprojektowane jako okna galerii. Inne duże, empire okna z drewnianą ramą zostały dodane około 1850 roku.
Trzy niższe kondygnacje wieży zostały zbudowane w XVI wieku z tego samego materiału co nawa główna. Dość niski pokój z wieżyczką, który otwiera się do kościoła, prawdopodobnie sięgał aż do szczytu pierwszego piętra. Ma zakrzywione okno na południe i jedno z prostymi krawędziami na zachód. Wschodnia strona pierwszego piętra wieży jest zamknięta tylko przez obudowę organów. Trzecia kondygnacja jest z muru pruskiego po wschodniej stronie. Kondygnacja dzwonowa z dębu pruskiego. Dach, który został wyłożony kafelkami w 1855 roku, ma miedzianą iglicę z 1910 roku.
Skrzydło północne piaskowca została zakończona w 1760 roku, co zostało potwierdzone przez dzień na koronie monogramem Frederik V . Okna z drewnianymi ramami pochodzą z 1832 roku. [2] Sekcja prezbiterium nawy i ołtarza zostały odnowione w 1985 roku w ramach generalnego remontu całego budynku.

Czcionki od 1784 roku jest wyrzeźbiony w Nexø piaskowca. Wiele ozdób na galerii północnej to Eliasz w rydwanie ognia, Job i jego przyjaciele, Mojżesz z tabliczkami prawa Jezus chodzący po wodzie i wrak statku Paula . Ta ostatnia jest szczególnie odpowiednia dla portu rybackiego w Nexø, gdzie niebezpieczeństwa morza są dobrze znane. Ambona i pozłacany krzyż nad nią pochodzą z XVII wieku. W 1995 roku Bodil Kaalund ukończyła 27 scen ze Starego i Nowego Testamentu, które zdobią ambonę i galerię. Dwa duże mosiężne świeczniki na ołtarzu były prezentem od księcia i jego żony w 1946 r. Po naprawie kościoła po zniszczeniu bomby w maju 1945 r.

Kościół św. Mikołaja w Rønne
Kościół św. Mikołaja ( duński : Sankt Nicolai kirke ) z charakterystyczną wieżą to kościół parafialny w Rønne na wyspie Bornholm w diecezji Kopenhaga . Powiększony i całkowicie odnowiony w 1918 roku, stoi w pobliżu portu na miejscu wcześniejszego kościoła lub kaplicy z XIII wieku.

Dzisiejszy kościół zbudowany jest na miejscu znacznie mniejszego budynku z ok. 1275 znany jako Knuds kirke (Canute's Church). Niektóre jego fundamenty wciąż można zobaczyć w północno-wschodnim rogu kościoła. Około 1350 r., Gdy Rønne nabrało znaczenia, kościół rozciągał się na zachód prawie dwukrotnie dłużej. Wieża na zachodnim krańcu została dodana w 1550, ale została przebudowana w 1699. Galerie zostały dodane, aby pomieścić rosnący zbór. W 1797 r. Dodano transept północny. W latach 1915-1918 dokonano większych rozszerzeń, w miarę możliwości bez zmiany stylu. Budynek został poszerzony i ukończono południowy transeptyk. Dalsze prace konserwatorskie przeprowadzono w latach 1982-83, kiedy w całym kościele położono podłogę lokalnego granitu Paradisbakke.

Znaczna część ekwipunku kościoła została zachowana przez wieki. Najmniejszy z trzech dzwonów pochodzi z 1300 roku i został oddany w Niemczech. Mariaklokke (Mary Bell) o Zdrowaś Maria napisem prawdopodobnie oddane w Greifswaldzie w 1434. Największy dzwon, pochodzący z około 1500 roku, w 1903 roku została przekształcona w Gotlandii wapienia rzeźbione, zdobione półkoliste dat czcionek z 14. wieku. Duży żyrandol powstał w Lubece w 1620 r.

Drewniany ołtarz rzeźbiony przez Christiana Kofoeda pochodzi z 1918 roku. Przedstawia Agnus dei z flagą zwycięstwa. Kofoed zaprojektował także ambonę i ławki. Obraz nad ołtarzem przedstawiający Jezusa uspokajającego burzę jest dziełem Svena Havsteena Mikkelsena (1912-1999). Niektóre z wcześniejszych artefaktów kościoła można zobaczyć w Muzeum Bornholmskim .


Kościół św. Pawła
Kościół św. Pawła ( duński : Sankt Povls Kirke ) to romański kościół w pobliżu Nexø na duńskiej wyspie Bornholm . W przeciwieństwie do podobnych kościołów na wyspie, nie ma wieży.

Położona na szczycie wzgórza w południowo-wschodniej części Bornholmu, najmłodsza z romańskich kościołów na wyspie składa się z apsydy, prezbiterium i nawy. Zbudowany c. 1248, wyróżnia się tym, że nie ma zintegrowanej wieży. Ma jednak osobną, dobrze zaprojektowaną dzwonnicę z muru pruskiego, która pierwotnie służyła za bramę do cmentarza przykościelnego. W 1871 r. Nawę przedłużono o około 4 metry na zachód. Nad drzwiami południowego ganku można zobaczyć fleur-de-lys.

Kościół ma kilka dobrze zachowanych fresków z ok. 1560, niektóre przedstawiają sceny z wielkanocnej opowieści (na północnej ścianie nawy), inne ze zwierzętami podczas zabawy. Renaissance pulpit z C. 1600 jest podobny do tego w Kościele Nexø, który ma również łukowe panele. Apsyda ma trzy romańskie okna z zakończeniem w kształcie krzyża. Późnoromańska wapień czcionka jest od Gotlandii . Organy z 1973 roku zbudował Poul-Gerhard Andersen.

Kościół w Tejn
Kościół Tejn znajduje się w Tejn na północno-wschodnim wybrzeżu duńskiej wyspy Bornholm . Najnowszy z kościołów na wyspie został zbudowany w 1940 r. Według projektu funkcjonalistycznego Emanuela Grauslunda (1901-1951). Jest to prosty, bielony budynek na granitowej podstawie z prostokątnymi, małoformatowymi oknami i czerwoną dachówką.
Wewnątrz wyróżniająca się czcionka składa się z luźno połączonych bloków granitowych. Organy z 1980 roku zbudował Finn Krohn.


Kościół św. Piotra
Kościół św. Piotra ( duński : Sankt Peders Kirke ) jest romańskim kościołem parafialnym położonym około 6 km na wschód od Aakirkeby na duńskiej wyspie Bornholm . Uważa się, że jest to najstarszy kościół na wyspie.

Kościół uważany jest za najstarszy na Bornholmie, pochodzący z X lub XI wieku. Najwcześniejsze pisemne wzmianki pochodziły z 1429 r. Istnieją przesłanki świadczące o tym, że prezbiterium jest najstarszą częścią budynku i prawdopodobnie przez pewien czas pozostało bez zmian.

Budynek składa się z romańskiej nawy, prezbiterium i absydy , wszystkie w lokalnym wapieniu. Niezwykłą wieżę z kamienia polnego na zachodnim końcu nawy prawdopodobnie dodano pod koniec XVI wieku, chociaż po raz pierwszy wspomniano ją w 1624 roku. Ganek od strony południowej ukończono w 1864 roku, bez wątpienia na miejscu wcześniejszej konstrukcji romańskiej. Są ślady wcześniejszych okien w absydzie i prezbiterium, chociaż zostały zamurowane. Nawa miała po dwa okna po obu stronach, ale na północno-zachodnim krańcu była jedyna, która wciąż istnieje.

Oprócz czcionki, która została wykonana na Gotlandii w późnym okresie romańskim (ok. 1575), wyposażenie jest stosunkowo nowe. Ołtarz został ponownie wykuty w 1854 roku i ozdobiony ołtarzem z 1876 roku obrazem C. Christiana Andersena z Chrystusa i Kananejskiej Kobiety . Prosta ambona jest dziełem Andersa Jensena (1845). Organy z 1968 roku zbudował Frobenius .

Kościół w Rø
Rø Church ( Rø Kirke ) to kościół parafialny położony w małej wiosce Rø na północy duńskiej wyspy Bornholm . Ukończony w 1888 roku, zastępuje romański budynek z ok. 1200, który został zburzony w 1887 roku w wyniku problemów strukturalnych.

Kościół Rø został zbudowany w latach 1887-1888 na podstawie rysunków wykonanych w 1884 r. Przez architekta Mathiasa Bidstrupa (1852-1929). Zbudowany w stylu neoromańskim, kościół jest mniej więcej kopią tej kopii swojego poprzednika. Został zbudowany z rozłupanego granitu z kamieniołomu w Gudmingegård i pokryty łupkowym dachem. Ołtarz i ambona z 1601 roku pochodziły ze starszego budynku. Ołtarz z epoki renesansu pochodzi z 1610 roku. Organy Frobeniusa zostały zainstalowane w 1955 roku. Kościół w Rø przeszedł renowację w latach 1972-73 pod kierunkiem architekta Rolfa Graae


Kościół Vestermarie
Kościół Vestermarie znajduje się w małej wiosce Vestermarie, około 8 km na wschód od Rønne na duńskiej wyspie Bornholm . Obecny kościół neoromański zastępuje obecnie zburzony XIV-wieczny budynek.

Nazwa kościoła została po raz pierwszy odnotowana w 1335 roku w dokumencie potwierdzającym jej poświęcenie Maryi Pannie . Budynek, wykonany głównie z kamienia polnego, ale z piaskowca, składał się z romańskiego prezbiterium i nawy, zachodniej wieży (również dodanej w okresie romańskim) i gotyckiej werandy do południowych drzwi. Była kiedyś apsyda, ale w 1861 roku została zastąpiona niewielkim przedłużeniem prezbiterium. Mówi się, że wieża starego kościoła służyła jako punkt orientacyjny dla żeglarzy. Stary budynek został zburzony w 1880 roku w związku z budową nowego kościoła.

Nowy kościół został konsekrowany 19 lipca 1885 roku. Leży na wysokiej ziemi w południowej części parafii Vestermarie, największej w okolicy na wyspie Bornholm. Został zaprojektowany w stylu neoromańskim przez Mathiasa Bidstrupa i składa się z prezbiterium z absydą , nawą i wieżą, cały czerwonawy granit z narożnikami i dodatkami z szarego kamienia. Główne wejście znajduje się na zachodnim froncie wieży. Dach i iglica piramidy są z łupków.

Przykryte drewnianym sufitem galerie ciągną się po północnej i południowej stronie nawy głównej. Ambona i ołtarz przedstawiający Jezusa w Ogrójcu daty od 1885 roku, kiedy nowy kościół został konserwowany.

Kościoły na Bornholmie
Są bardzo ważnym punktem, jeżeli chodzi o zabytki i architekturę Bornholmu. Wyjątkowość kościołów rotund, wielowiekowa historia oraz stan zachowania poszczególnych elementów, zasługują na uwagę każdego turysty odwiedzającego tą cudowną wyspę.



Bornholms Museum
Nasi

Partnerzy

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Akceptuję
Facebook
Instagram